Bu yilin basi, aylardan Ocak, Ocak'in 28. gunu... Ben Rotterdam'a gitmistim gerzek askerlik isleri icin. O sirada sansima Rotterdam Film Festivali'nde "Sonbahar" filmini izlemeye gitmistim. Film hakkinda yazarim demis, ama hicbir sey yazamamistim sonrasinda. Filmi izlerken o sirada agirlasan hastaligi yuzunden haberlerini aldigim babaannem aklima gelmisti ve hungur hungur aglamistim film boyunca. Cunku filmdeki ana karakterin annesini oynayan yasli teyze bana inanilmaz bi sekilde babaannemi hatirlatmisti... Karadeniz olmasindan belki, belki cayi icerkenki hallerinden...Ama en cok ekmegin kabugunu kemire kemire yemesinden. Cocuklugumdan bana kalan babaanne manzaralarindan biri de oydu cunku....
Yaklasik uc ay gecti ustunden; Deniz ve Koray'la Hilvarenbeek'teydik o gun. 18 Nisan... Ablamdan aldim mesaji, babaannemin oldugune dair... Sacma bi hale burundum, yutkunup durdum, aglamadim o an. Eve gidince aglarim dedim... Iyi ki Deniz ve Koray yanimdaydi tabi; insan boyle durumlarda ya yalniz kalmak istiyor, ya da kendine yakin arkadaslariyla olmak. Benimki ikincisiydi...Donduk Eindhoven'a, yemek yedik bi yerde, konustuk ondan bundan...Sonra beni evime biraktilar, ben sonrasinda agladim haliyle.
Ben kucuklugumden yirmili yaslarin ortasina kadar geldigim donemde Aybasti'dan hep nefret ettim. Baba memleketinden... Ordu'ya bagli ulasilmasi guc, o garip, o yabani yerden... Hala da cok sevdigim soylenemez o ayri ama o donem icinde ne zaman gitsem oraya hayati hem kendime, hem arkadaslarima zehir ederdim. Erdem'e, Lale'ye cektirdigim eziyetin hesabi yoktu yani. Cok utanarak andigim donemler ama yaptim mi yaptim. Benim nevrotik sacmasapan hallerimi onlar cekti o donem. Aybasti'ya gittigimde benim kabullenemez hallerim olurdu. Neden orali oldugumu sorguladigim... Babam her zaman insanin kokune saygi duymasi gerektigine inanan biridir, bense asla umursamam bunu. Ya da umursamazdim...
Ama o en kabullenmez halimle bile babaannemi gordugum zaman yelkenleri suya indirirdim sanirim. Babaannem muthis bir kadindi; elini opmekten mutluluk duydugum, o garip kufurlerini duydugum zaman kahkaha attigim. Senede bir beni ve ablami gordugu icin, bana ve ablama ayri guzel davranirdi o.... Her torununu severdi ama bizi baska sanki.... Benim ailemde ne anne ne baba tarafinda renkli/ela gozlu kisi yoktur, babaannem disinda... Onun guzel ela gozleri vardi bizi gordugu zaman parildayan. Aybasti'dan ne kadar nefret ettiysem, babaannemi de o kadar cok sevdim.
Ben cok istesem de, obur dunyaya, cennete cehenneme, bizi yukardan izliyor triplerine inanan biri degilim acikcasi... Doguyoruz ve oluyoruz; muhim olan yasadigimiz surece iyi biri olabilmek... Ki iyilik denen seyin de acik bir tanimi yok. Ben iyi oldugumu zannederken, birileri beni kotu olarak tanimlayabiliyor. Yani hesabi kitabi yok bu isin. Ama babaannem iyidir herhalde; herkesin anneannesi, babaannesi iyidir sanirim. Bilemiyorum.
Olenin arkasindan yazi yazmamak icin cok engelledim kendimi ama bu gece dayanamadim. Onu anmak istedim bi sekilde...Sonbahar filminin muziklerini dinliyordum cunku...Sonra resimlerine baktim, bi uzuldum... Sabah olunca gececek biliyorum ama bu geceden sabaha uzanan zamanda ona dair hissettiklerimi kendi gozlerimle gormek istedim belki de...
3 yorum:
gün gelir belki aybastı'yı da seversin, oralardan bir ezgi duyunca belki gözlerinden yaşlar bile iner. malum bu; hayat insanı yontup duruyor. iyi ki yazmışsın bu yazıyı, geceden sabaha uzanan zamandaki hisler de bizimdir çünkü.
ve mekanı cennet olsun.
insan farklı ikinin rasında sıkışınca genişleyip daralınca gel gitleri çoğalınca kendiyle sahip olduklarıyla yüzleşmek kendine kızmak belki kabullenmek istiyor iyi ki yazmışsın bu yazıyı eminim kendine söylediğin şeyler bu sefer sana öncekilerden daha yakın geldi...
Nur içinde huzurla uyusun babannen, okumasını isterdim bu yazıyı ya da dinlemesini...
beyhan; hayatin insani yonttugunu biliyordum ama kendi uzerimde de gercek oldugunu gormek hala sasirtiyor beni. cok mu her seyi bilir, cok mu olgunum zannettim kendimi bilmiyorum ama.. :) cok tesekkur ederim yorumun icin, cekine cekine yayinlamistim ama cok mutlu oldum yorumunu okuyunca.
feri; oncekilerden cok cok daha yakin geldi hem de, cok haklisin. bazi seyleri cok sonra anliyorsun, gec olsa da mutlu oluyorsun anladigin icin ama...iyi dilegin icin cok tesekkur ederim.
Yorum Gönder