Tam bir yil once bugun, eskice bir trenin bos koltuklarindan birine oturdum. 11:55 Stockholm treni yavas yavas hareket ederken ardimda kalan o minik sehre baka baka agladim. Artik sehir gorunmez oldugunda, ardimda kaldiginda karsimda oturan bir kadinin verdigi mendille gozyaslarimi sildim, kadina tesekkur ettim. Ona zorla gulumsemeye calisarak baska bir koltuga gectim. Kafami cama dayayip uzun uzun hicbir sey yapmadan seyrettim etrafi. Ilk gun hayranligiyla.
Sonra bi daha aglamadim...
Ama Trollhattan'i...
Trollhattan gunlerimi cok ozledim.
3 yorum:
coook ozleyeceksin...sonra,daha sonra...surekli aklinda olmayacak ama her an karsina cikabilecek..bu isler boole
sen Trollhattan'ı çok sevmiştin, o küçük şehri çok içine almıştın... şimdi ara ara kendini bir şekilde hatırlattıkça sen hep böyle hissedeceksin sanırım...
Bi yandan cok guzel bir his ama; ozlemis ve ozleyecek olmak, o minicik sehri icime bu kadar almis olmak... Bi yandan da cok mutluyum o yuzden.
Yorum Gönder