Peki bu sarkiyi... Hatirlarsiniz....

Lale'yi ugurladim. Dokuz gun sonunda o kadar alismisim ki, Turk kahvesini tek kisilik yapiyor olmam huzunlendirdi beni. Ablamlar gittiginde de evde kimsenin olmadigini ve ocakta ablamin bana pisirip biraktigi yemekleri gorunce kaslari dusurmus "pufff"lamistim uzun uzun... Boyle zamanlarda koyuyor iste uzaklarda olmak.

Amsterdam cok guzeldi Cumartesi; hava muhtesemdi, mutlu mutlu altini ustune getirdik sehrin. Cok turistik, cok kalabalik, cok pahali... Ne denirse densin, Amsterdam hala gonlumun birincisi su ulkede. Artik kacinci gez gittim bilmiyorum ama hala bikmadim, sanirim hic de bikmayacagim. Ahu abla ve Onursal abi bizi cok guzel agirladilar. Pek bi guzel evlerinde aksam yemegimizi yedik, balkon keyfi yaptik. Dusunun yani, gecenin sonuna kadar balkonda oturabilecegimiz kadar guzeldi hava. Hollanda icin cok sik rastlanan bi durum degil ne de olsa. Persembe gunu kislik montumla gitmistim zira isyerine.

Geldigimden beri evi topladim biraz, karnimi doyurdum, bilincsizce saatlerce uyudum. Arada yagmur atistiran havasiyla Eindhoven'a dondum yine. Sezen Aksu'nun sali gunu cikacak albumunden bi kac sarki youtube'a dusmus mudur dedim ve hemen sarkilari buldum. Saatlerdir "pardon" adli inanilmaz sarkiyi dinliyorum. Bugunun huznu sarkiyla birlesince bi sapsala dondum. Zaten iki uc hafta once, neredeyse 15 senedir araliksiz her yaz gittigim Sezen konserlerine bu sene gidemeyecegim aklima gelince cok uzulmustum. Dunyanin en buyuk derdi degil tabi ki ama yine de... ne bileyim... Ablam da farketmis zaten durumu, o da soyledi iki uc gun sonrasinda. "Sensiz ben de gitmem heralde" dedi... Oyle bi sacma hissettim.

Pek moralli bi Pazar gecesi degil yani bu gece. Uyuz uyuz yatarim, uyuz uyuz da giderim yarin sabah ise. Sonrasinda normale donecegim elbet. Arada uzulcez, sonra iki sevincez... Neyse ki yapacak cok sey, agirlayacak cok misafir, gezecek cok yer var daha...